PÁGINAS

Mostrando postagens com marcador POESIAS. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador POESIAS. Mostrar todas as postagens

domingo, 1 de julho de 2012

NO HABRÁ POESÍAS


Por las mañanas, por las tardes o por las noches. La poesía no es nada se no hay el Amor como parámetro. Cuantas poesías se perderán por haber la ausencia del Amor. Cuantos hombres se arruinarán. Muchas mujeres se perderán. Varios niños quedaran sin Amor. Porque sin Amor en las poesías no haber el Amor en su corazón. Se no hay Amor en yo, o para yo, o para tú, no hay poesía. En tú, se no haber Amor, no hay poesía. En el mundo se no haber Amor no hay poesías.  

(Lucimar Simon)   

domingo, 6 de maio de 2012

LA LUNA DE HOY


La luna apareció tan bella en un espacio de tiempo que tiene hecho yo pensar que quieres me llevar emborra dese mundo. Antes de hablar más una palabra vas hasta su ventana y mira la luna. Quedaste algunos minutos a obsérvala y volta y diga o que su corazón siente. Escuchas o hablas sus pensamientos e procura entender nosotros en otros momentos.

(Lucimar Simon)          

domingo, 25 de setembro de 2011

SONETO DA LOUCURA

A minha casa pobre é rica de quimera
e se vou sem destino a trovejar espantos,
meu nome há de romper as mais nevoentas eras
tal qual Pentapolim, o rei dos Garamantas.

Rola em minha cabeça o tropel de batalhas
jamais vistas no chão ou no mar ou no inferno.
Se da escura cozinha escapa o cheiro de alho,
o que nele recolho é o olor da glória eterna.

Donzelas a salvar, há milhares na Terra
e eu parto em meu rocim, corisco, espada, grito,
o torto endireitando, herói de seda e ferro,

e não durmo, abrasado, e janto apenas nuvens,
na férvida obsessão de que enfim a bendita
Idade de Ouro e Sol baixe lá das alturas.

Poesia de: Carlos Drummond de Andrade

(Lucimar Simon)